อุดมการณ์

posted on 02 Jul 2013 15:32 by real-s
มีนักธุระกิจคนนึง แต่ก่อนแกเป็นคนที่แย่มาก เลวสุดๆ มีโทษติดตัวถึงขั้นต้องหนีคดีไปอยู่ต่างประเทศ เมื่อคดีสิ้นอายุความ แกก็กลับมาที่ประเทศ แกพยายามที่จะทำความดีอยู่บ่อยๆ แต่บ่อยครั้งที่ความดีที่แกทำนั้นมักถูกมองว่าเป็นการเอาหน้า เพื่อนสนิทแกคนหนึ่งเป็นรัฐมนตรีกระทรวงหนึ่งในรัฐบาลชุดนั้น แกเคยได้ยินข่าวว่าไอ้เพื่อนคนนี้แหละ ที่ชอบนินทาว่าแกทำความดีเพื่อเอาหน้า แต่แล้วอยู่มาวันหนึ่ เพื่อนคนนี้ก็ขอให้มาช่วยแก้ไขปัญหาในกระทรวง แกรีบรับปากทันทีเพราะมันเป็นสิ่งที่แกสามารถทำได้ดี แกรู้อยู่ว่าเพื่อนคนนี้ไม่ค่อยชอบแก แต่แกก็คิดว่าไม่มีเหตุผลที่จะต้องไปโกรธหรือเกลียด คือมันไม่มีประโยชน์อะไร พองานเสร็จ แกก็ได้ยินข่าวอีกว่ารัฐมนตรีคนนี้บอกว่าแกช่วยเพื่อเอาหน้า รัฐมนตรีไม่ได้รู้เลยว่านักธุรกิจคนนี้ รู้อยู่แล้วว่าแกต้องคิดอย่างนี้ คำถามคือ ทั้งๆที่รู้แต่ทำไมยังจะช่วยอยู่อีก แกทำเพื่อเอาหน้า หรือว่าที่ทำ เพราะอยากให้คนอื่นเชื่อซักทีว่าแกเป็นคนดี ก็รู้ว่าตนเคยเลว แต่ที่ๆทำๆอยู่ ก็เพราะพยายามจะเป็นคนดีไม่ใช่หรือ 

แกไม่สนใจในคำนินทาของรัฐมนตรี แกไม่ยอมปล่อยให้คำของบางคน(หรือหลายคน)มาเปลี่ยนแปลงชีวิตแก หรือบีบให้แกกลับไปเป็นคนเลวเหมือนเดิม ความจริงแกก็ทำทั้งต่อหน้าและลับหลังนั้นแหละ แต่ทุกครั้งที่อยู่ต่อหน้ารัฐมนตรี แกก็ทำดีตลอด ก็เพราะมันติดเป็นนิสัย ปลูกฝังเป็นความรู้สึกนึกคิดไปแล้ว แกก้มหน้าก้มตาทำดีที่คนอื่นเรียกว่าการเอาหน้าไปจนถึงวันที่แกตาย สุดท้ายรัฐมนตรีเพื่อนสนิทก็ยังบอกว่า แกทำดีเอาหน้าจนถึงวันตายเลยเนอะ 

จากนั้นรัฐมนตรีก็ทำดีเอาหน้าบ้าง จบ

เรื่องนี้แต่งที่ห้องน้ำชายคอมเพล็กชั้นสอง ระหว่างที่ท้องเสีย 18.10-18.20 น.

Comment

Comment:

Tweet